judas mohawk

words for the deaf

The presence of George Gaudy

Πως θα μπορούσε να προλογίσει κάποιος, έναν άνθρωπο που δηλώνει ότι αν δεν είχε τη μουσική στη ζωή του, ίσως να ήταν σε ψυχιατρείο ή να το έπαιζε λογιστής. Οι Judas Mohawk χάρηκαν ιδιαίτερα γι’αυτή τη κουβέντα και διαπίστωσαν ότι οι πιο ενδελεχείς κουβέντες βγαίνουν τελικά από στόματα που δεν έχουν συνηθίσει να ανοιγοκλείνουνε πολύ. Εξάλλου όπως αναφέρεται και σ’ένα από τα αγαπημένα του βιβλία «..sanity is not statistical«. Υποδεχτείτε τον George Gaudy.


Το ντεμπούτο album σου ονομάζεται Millionaire. Γιατί επέλεξες αυτό τον τίτλο;

Από το ομώνυμο τραγούδι. Τώρα αν ρωτάς γιατί έγραψα το τραγούδι, δεν έχει να κάνει με χρήματα. Είναι τραγούδι απελπισίας, όχι επιθυμίας. Τουλάχιστον έτσι το’δα εγώ.

Πότε κυκλοφορεί το υλικό σου και απο που θα μπορέσουν να το αποκτήσουν οι ενδιαφερόμενοι;

Αρχές μαρτίου απο την Archangel music. Θα το πουλάμε στις συναυλίες μου, δε θα το δώσουμε στα δισκοπωλεία. Ψηφιακά από το iTunes και το cdbaby.

Στο δελτίο τύπου αναφέρεται πως αυτή την εποχή ολοκληρώνεις το κλασικό πιάνο, αλλά και τις σπουδές σου στη Θεολογία. Ποιο από τα δύο θα διατηρούσες σαν επάγγελμά σου και πόσο ειλικρινές θα ήταν;

To κλασσικό πιάνο. Θα ήταν ειλικρινέστατο, αλλά θέλει υπηρεσία. Δεν μπορείς να το πας part-time, είναι αφιέρωση, είναι πολύ μεγάλο πράγμα. Εγώ δεν είμαι για τόσο μεγάλα πράγματα, μ’αρέσουν τα σκίτσα, χάνομαι στη μεγάλη φόρμα. Η θεολογία πάλι, αν μπορούσα να είμαι ερευνητής θα ήταν τέλεια. Ξέρεις, σύμβολα, δόγματα.. μεγάλη γοητεία. Αλλά θεολόγος σε λύκειο στην επαρχία; Δε νομίζω.

Θεωρείς τον εαυτό σου καλλιτέχνη;

Ναι.

Υπάρχει καλλιτεχνικός θόλος όπου κάποιοι «καλλιτέχνες» μπαίνοντας εκεί μέσα, ξεκόβονται από τις καταστάσεις σε τέτοιο σημείο που με την πάροδο του χρόνου δε μπορουν να εκφράσουν την εποχή τους. Εσύ πως θα απέφευγες κάτι τέτοιο;

Δεν υπάρχει καλλιτεχνικός θόλος. Η απομόνωση είναι μακριά από την τέχνη, ο «καλλιτέχνης» μπορεί να μεταφέρει κάτι από κάπου αλλού, από το συλλογικό ασυνείδητο; Αν είσαι θρήσκος από το Θεό, αν όχι από το σύμπαν, μια ενέργεια που υποτίθεται ότι την δέχεται λόγω ευαισθησίας. Είναι καλός αγωγός. Γι’αυτό γαμάει τη ζωή του, γι’αυτό μένει στην ευσυγκινησία συνεχώς, για να μπορεί να μεταφράζει και να πλασάρει. Αν τώρα τη δει δημιουργός, τέλος. Αυτός είναι ο θόλος. Εκεί που  σταματάει να είναι μέλισσα που φέρνει γύρη, γίνεται παθητικός και αυτοαναφερόμενος και περιμένει να παρατηρεί και να σχολιάζει, ως δικαστής των υπολοίπων, φωτισμένος και αυτάρκης. Όταν σταματήσεις να πεινάς (όχι πάντα κυριολεκτικά), ίσως πρέπει να σταματήσεις να ασκείς και την τέχνη σου. Μπορεί και όχι βέβαια.

Δε φοβάσαι μήπως με το όνομα Gaudy σε κατακρίνουν για έλλειψη αυθεντικότητας (συγκριτικά με τον αρχιτέκτονα Gaudi);

Καθόλου. Κατ’ αρχάς δεν είμαι αρχτέκτονας. Έπειτα τ’ όνομα μου είναι Γουδής, είναι πολύ κοντά.

Αν πιστεύεις ότι η βίαιη αλλαγή του κοινωνικού σκηνικού δρα σα τροφή για τον δημιουργό, πόσο εύκολο είναι να γίνει κάποιος γραφικό προϊόν της μουσικής βιομηχανίας; 

Είναι πολύ εύκολο, αν η ματιά σου είναι επιπόλαιη. Πρέπει να προσέχεις να μην είσαι της επικαιρότητας, γιατί ως γνωστόν, ένα σύστημα απορροφά και την τέχνη που το «παλεύει», καμιά φορά και σαν βαλβίδα εκτόνωσης. Η τέχνη δεν θα φέρει την επανάσταση, ένα αεράκι θα φέρει, που ίσως και να την εμπνεύσει, αλλά η δουλειά της δεν είναι αυτή. Η τέχνη μπορεί να προβλέψει, να ενισχύσει, να καθρεφτίσει, να εμπνεύσει, να βοηθήσει στην προσωπική αλλαγή, αλλά όχι να επιφέρει κοινωνική αλλαγή. Τώρα ξέρεις ότι οτιδήποτε πουλιέται εντάσσεται και αν αρχίσεις να πουλιέσαι ως κάτι, είσαι αυτόματα γραφικός. Απο‘κει και πέρα, η ποιότητα του ίδιου του έργου, ξεπερνάει το χαρακτήρα του. Αν είναι καλό αυτό που κάνεις, γραφικό προϊόν δεν γίνεσαι ούτε μετά από 1.000.000 πωλήσεων. Αν είναι μέτριο, είσαι ήδη γραφικός, απλώς περιμένεις τη μουσική βιομηχανία να σε αναδείξει. Επίσης γραφικό είναι αυτό που δεν είναι βιωματικό.

Το τραγούδι σου «The absence of many» με την αναφορά στις νύχτες του Δεκεμβρη του ’08, συμμετείχε στο 48 hour music project 2010 κερδίζοντας το 1ο βραβείο. Πως ένιωσες που βραβεύτηκε ένα σου θέμα που μιλάει για την δολοφονία ενός μαθητή απο αστυνομικο;

Είχα φρικάρει για μέρες, δεν ήξερα πως να νιώσω, τελικά κατάλαβα ότι όλα αυτά δεν έχουν σημασία. Ένα τραγούδι είναι ένα τραγούδι, όπως τα ένιωσα τα είπα και έτυχε να συγκινηθούν αυτοί που αποφάσιζαν. Αυτό είναι όλο. Δεν ένιωσα πως κάνω επανάσταση. Απλώς ήταν τεράστιο αυτό που γινόταν, και χάρηκα που κατάφερα να βγάλω από μέσα μου αυτό που με πίεζε απο το 2008. Η αφορμή ήταν τα νέα από τη Marfin, που κάηκαν οι άνθρωποι μέσα στην τράπεζα. Τι να γράψεις εκείνες τις μέρες; Για έρωτα; Αφού είναι ο θάνατος στο δρόμο και στην τηλεόραση, στο facebook και στον καναπέ και σε πιέζει.

Τι σημαίνουν για σένα οι δισκογραφικές εταιρίες και τα πνευματικά δικαιώματα;

Αλλάζουν τα πράγματα, οι δισκογραφικές έχουν δαιμονοποιηθεί όσο χρειάζεται. Εγώ δε θα το πάω εκεί. Βρήκα μια στέγη για τη δουλειά μου, κανείς δεν μου πείραξε την αισθητική, κανείς δεν μου επέβαλλε κάτι. Έτσι τις αντιλαμβάνομαι εγώ. Όταν τις νιώθεις σπίτι σου, έχει καλώς, αλλιώς δεν τις έχεις ανάγκη. Έτσι κι αλλιώς για μένα δεν υπάρχουν εταιρείες, υπάρχουν πρόσωπα. Τώρα τα δικαιώματα οι αμοιβές και τέτοιας φύσεως ανησυχίες είναι για δικηγόρους. Γι’ αυτό υπάρχουν. Ο μουσικός πια πρέπει να είναι ηχολήπτης, παραγωγός, συνθέτης και ενορχηστρωτής. Δεν θέλω στα καθήκοντα μου να προστεθεί το μανατζάρισμα.

Αν δεν ήταν η μουσική τι θα ήταν;

Ούτε ξέρω, μπορεί και ψυχιατρείο. Αλλά όχι κάπου θα το έβρισκα, ίσως να έγραφα, ίσως να διάβαζα, ίσως να μουν λογιστής.

Αν σου έδιναν 20.000 ευρώ πως θα τα αξιοποιούσες;

Θα μπάλωνα τρύπες. Θα έβαζα και τίποτα στο στούντιο, για την επομενη παραγωγή, οχι υπερβολές, μ’αρεσει να δουλεύω αξιοποιώντας ό,τι έχω, δεν χρειάζεσαι πολλά. Θα πλήρωνα το χρόνο που μου μένει στο ωδείο.

Υπάρχει κάποια εγχώρια παραγωγή που σου άρεσε τον τελευταίο καιρό;

Μου άρεσαν οι Gravitysays_i. Επίσης περιμένω να ακούσω τους His Majesty The King Of Spain.

Πες μας μια ταινία που ταιριάζει στη μουσική σου ιδιοσυγκρασία και ένα βιβλίο στο οποίο ανατρέχεις συχνότερα.

Είχα κολλήσει με το “1984”, το διάβαζα μια φορά κάθε τόσο. Επίσης με τους αδελφούς Καραμαζώφ. Μη με βάζεις να διαλέξω ταινία, έχω δει πολλές και δεν μπορώ να αποφασίσω. Παλιότερα είχα πλακωθεί στον Κιούμπρικ. Μ’ αρέσουν και οι αδελφοί Κοέν, αλλά όχι πάντα.

Γιατί δέχτηκες να κάνεις αυτή τη συνέντευξη;

Γιατί περίμενα προβοκατόρικες ερωτήσεις και ήθελα να δω αν θα πέσω στις παγίδες.

Advertisements

One comment on “The presence of George Gaudy

  1. Παράθεμα: RetroΣpective 2012 « judas mohawk

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου, 2012 by in Innerviews,Music and tagged , , .

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: