judas mohawk

words for the deaf

Από μηχανής ένστικτα

Στην θεωρία του ψυχικού μηχανισμού, ο Φρόυντ μιλάει για τις ορμές και τις απωθημένες επιθυμίες που εδραιώνονται στο ασυνείδητο και αποτελούν τον συνδετικό μας κρίκο με το υπόλοιπο ζωϊκό βασίλειο. Αν ζούσε σήμερα ίσως έκανε λόγο και για ένα μέρος του νου το οποίο πλέον καθηλώνει το σώμα μας σε αυτογενή μηχανική υποστήριξη, καταβεβλημένο από την κατανάλωση, την πληροφορία και την πόλωση των σεξουαλικών ενστίκτων, μέσω της αδιάλειπτης τροφοδότησης του με ταμπού. Ίσως ο Γιάννης Παπαϊωάννου (a.k.a. ION) και ο Freddie F. να είχαν στο νου τους την σταδιακή αυτή και καθόλα μηχανική επανένωσή μας με το ζωικό βασίλειο όταν δίνανε στo project τους το όνομα Mechanimal. Ίσως πάλι να είδαν ότι ο drone’n’roll όπως οι ίδιοι τον αποκαλούνε, ήχος τους, εκφράζει απόλυτα την μετατόπιση της συνειδητής και επαγωγικής κοινωνικής σκέψης στο σκοτεινότερο και υγρότερο σημείο του εγκεφάλου μας. Μέχρι να φτάσει στα αυτιά μας από την Inner Ear το νέο τους 7″ με τίτλο «Obscure«, πετύχαμε τους ίδιους και τους ρωτήσαμε.

mechanimal

Είναι η ονομασία Mechanimal ένα πρώτο hint για το τι να περιμένει κανείς από την μουσική σας; (βλ. Marilyn Manson – Mechanical Animals).

Όχι, δεν θεωρούμε ότι η μουσική μας έχει κάποια σχέση με αυτή του Marilyn. Επίσης, σε καμία περίπτωση το συγκεκριμένο άλμπουμ του δεν λειτούργησε ως πηγή έμπνευσης μας ή έστω, μια καλή αφορμή για να βρούμε κάποιο όνομα. Το “Mechanimal” είναι μια λέξη που είχε βάλει ως χαρακτηρισμό στο λογαριασμό του twitter της η Αγγελική και μια ανοιξιάτικη μέρα του 2011 που ψάχναμε ονόματα, έκατσε καλά στους υπόλοιπους: ως ένα λογοπαίγνιο που συνδυάζει τόσο την μηχανική όσο και την κτηνώδη μορφή αυτού του πράγματος που κάνουμε.

Αν  το album ήταν ναρκωτικό, τι επιδράσεις θα είχε;

Ευφορία, αυξημένη διανοητική και συναισθηματική διαύγεια σε συνδυασμό με μια αίσθηση ελαφρότητας και γλυκιάς ζαλάδας. Σαν ένα μούδιασμα που σε κάνει να νιώθεις ότι επιπλέεις, χωρίς να σε νοιάζει που θα καταλήξεις.

Στο βιογραφικό σας γράφετε ότι δημιουργηθήκατε «μέσα στο φορτισμένο κλίμα των ταραχών που συγκλόνισαν το κέντρο της Αθήνας την άνοιξη του 2011». Πως ακριβώς βοηθάει τον ακροατή αυτή η πληροφορία;

Όπως λέει και ο Freddie, είναι σαν το αστρολογικό μας σημάδι και σ’ όλους αρέσει να διαβάζουν τα ζώδια. Ωστόσο, η αλήθεια είναι ότι για τους Έλληνες μπορεί να μην είχε και πολύ σημασία αυτό το σημείο του βιογραφικού μας γιατί όλοι βράζουμε στο ίδιο καζάνι. Ίσως γι’ αυτό οι περισσότεροι το προσπέρασαν σαν μια ακόμη πληροφορία για να τροφοδοτήσουν τα μπλογκς ή τα free-press τους. Εμείς χαιρόμαστε, που τουλάχιστον οι ξένοι φίλοι μας, τόσο οι δημοσιογράφοι όσο και οι ακροατές του άλμπουμ αντιμετωπίζουν με σεβασμό αυτή την ίδια πληροφορία. Για να στηρίξουν έτσι και εμπεριστατωμένη κριτική αλλά και άποψη, όχι μόνο γι’ αυτό που κάνουμε αλλά και για τον τρόπο που διαλέξαμε να εκφραστούμε στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Αν ο Freddie δεν ήταν γνωστός φωτογράφος σε free press, θα ήταν και πάλι ο τραγουδιστής σας;

Δεν έχει καμία σχέση το ένα με το άλλο και εννοείται ότι δεν επιλέχθηκε για αυτόν τον λόγο, αλλά καθαρά για το ύφος της φωνής του. Επίσης, ας μην ξεχνάμε ότι ένας από τους πρώτους στίχους που τραγούδησε στο Low Land λέει «free-press jerks fraternizing another civil war»…

Για ποια διαφήμιση θα δεχόσασταν να παραχωρήσετε μουσική σας;

Αν εννοείτε να την παραχωρήσουμε δωρεάν, τότε θα το κάναμε για μια φιλανθρωπική οργάνωση που πραγματικά παλεύει για τους συνανθρώπους της και όχι για το μισθό του προέδρου της. Αν, πάλι, εννοείτε, αν θα δίναμε την μουσική μας για διαφημιστικούς σκοπούς, και πάλι θα λέγαμε ναι. Άλλωστε, γιατί να κοροϊδευόμαστε; Όλα έχουν μια τιμή. Οπότε, ναι, θα δεχόμασταν από εκείνη την εταιρεία που πιθανόν μας έκανε μια καλή οικονομική συμφωνία, αρκεί να μην θέλει να διαφημίσει φάρμακα ή όπλα.

Θεωρείτε αυτό που κάνετε τέχνη και αν ναι σας κάνει αυτό καλλιτέχνες; Που θα τοποθετούσατε τον εαυτό σας στους υπόλοιπους αυτοπροσδιοριζόμενους καλλιτέχνες που γεννάει κατά κόρον αυτή η χώρα;

Αυτό που κάνουμε είναι μουσική και η μουσική είναι Τέχνη. Αυτό που κάνουμε στις ζωντανές εμφανίσεις μας είναι ένας συνδυασμός μουσικής και εικόνας και η εικόνα είναι Τέχνη επίσης. Αυτό και μόνο μας κάνει καλλιτέχνες. Το αν είμαστε καλοί ή κακοί καλλιτέχνες είναι κάτι που θα το κρίνει το κοινό. Δεν γνωρίζουμε αν υπάρχει μια «φανταστική κλίμακα αξιολόγησης αυτοπροσδιοριζόμενων καλλιτεχνών». Εν πάσει περιπτώση, αν κάτι τέτοιο παίζει, στο μυαλό μας αυτή η κλίμακα είναι σαν ένα ουράνιο τόξο, μέσα στο οποίο εμείς χανόμαστε στα ίχνη του indigo χρώματος.

Πιστεύετε κάποιος εκφράζεται καλύτερα για την φούσκα όταν είναι μέσα στην φούσκα ή όταν την παρατηρεί από μακριά;

Μάλλον όταν είσαι έξω από αυτήν και την παρατηρείς, όμως, από πολύ κοντά. Η δημιουργία είναι ένα σκληρό πράγμα, απαιτεί πολύ δουλειά και αφοσίωση, κάτι που είναι πολύ πιο δύσκολο να γίνει όταν ασφυκτιάς και πνίγεσαι.

Δρώντας μέσα σε ένα σχήμα, πως διαχωρίζετε την μεταξύ σας συνέπεια από την αυτολογοκρισία;

Προσπαθούμε να λειτουργούμε ως μέλη μιας ομάδας, να βάζουμε το συλλογικό πάνω από το ατομικό, το εμείς πάνω από το εγώ. Το κλειδί, ίσως, της επικοινωνίας μας είναι ότι όλοι μας μοιραζόμαστε μια παρόμοια αισθητική, άρα δεν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα διάστασης ιδεών ή προσωπικής ασυνέπειας.

Τι είναι αυτό που καθιστά «ένοχη» μια απόλαυση;  Έχετε καμμία;

Ουσιαστικά είναι η πρόθεση να δοκιμάσεις κάτι απαγορευμένο ή να σου αρέσει κάτι που κάποιοι άλλοι έχουν κρίνει ως μη αποδεκτό στους στενούς κύκλους μιας παρέας. Πρακτικά διασκεδάζουμε με τόσες πολλές ένοχες απολαύσεις που θα ήταν αδύνατον να αρχίσουμε να τις αραδιάζουμε όλες. Χαρακτηριστικά θα ζωγραφίσουμε ένα μικρό mashup που περιλαμβάνει λαϊκά τραγουδάκια (σαν κι αυτά της Λίτσας, κι όχι της Ρίτας, Σακελλαρίου) τα οποία ευδοκίμησαν μέσα στον ελληνικό κινηματογράφο κατά την περίοδο της χούντας μαζί με απόκοσμο και ακραία βέβηλο Black Metal.

Ποιο τραγούδι σας θα μας προτείνατε για μια νύχτα με ιδρώτα και sex;

Το «Sick Track».

Σε ποιους θα θέλατε να παίξετε support και γιατί;

Στους Ultravox! του John Foxx, στους Cabaret Voltaire με τον Chris Watson,  στους Human League, πάλι της πρώτης περιόδου και αναμφίβολα στους Chrome, αλλά δυστυχώς ο Damon Edge μας άφησε πριν αρκετά χρόνια… Αυτή η σκέψη μπορεί να είναι μια αθώα επιθυμία, ένα όμορφο παιχνίδι με την φαντασία, αλλά αυτά είναι τα συγκροτήματα που έχουν επηρρεάσει περισσότερο τον ήχο του πρώτου άλμπουμ μας.

Ποιες σημερινές εγχώριες μπάντες /μουσικούς πιστεύετε ότι θα ακούμε και μετά από δέκα χρόνια;

Τους Victim Of Society. Και τους το ευχόμαστε ολόψυχα!

Πείτε μας μια ταινία, ένα βιβλίο και μια στιγμή που σας έκανε το κλικ για να φτιάξετε ένα μουσικό θέμα.

«Το στοιχείο του εγκλήματος» του Lars Von Trier, το «The Soft Machine» του Burroughs, η είδηση ότι ένα νέο παιδί δολοφονήθηκε ένα βράδυ για τα πολιτικά του φρονήματα.


Γίνεται ένα zombie apocalypse και προλαβαίνετε να αρπάξετε 5 δίσκους από το ράφι σας, ποιοι θα ήταν αυτοί;

(FF) The Cure – Head on the Door, The The – Infected, Sisters of Mercy – Some Girls Wander by Mistake, Wu Tang Clan – 36 Chambers, Elvis – Live in Vegas

(ΓΠ) Brian Eno – Another Green World, Public Image Ltd – Metal Box, Joy Division – Closer, Bauhaus – In the Flat Field, Manuel Göttsching – Ε2-Ε4.

Πόσες φορές ακούσατε το album σας από τότε που το κυκλοφορήσατε;

Πάρα πολλές και ειδικά ο Freddie που ήταν σε αυστηρή Mechanimal δίαιτα για να μάθει τους στίχους.

Συμπληρώστε το κενό με μια λέξη «This _______________ kills fascists».

Machine. Δεν θα το αλλάξουμε, ταυτιζόμαστε απόλυτα με το ταίριασμα αυτής της λέξης.

Γιατί δώσατε αυτή την συνέντευξη;

Μας άρεσαν οι ερωτήσεις.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on Τετάρτη, 27 Νοέμβριος, 2013 by in Innerviews,Music and tagged , , , .

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: